| Korcula |
| Totonero W wyniku afery korupcyjnej w środku 1980 Milan (wraz z Lazio) po kiedyś najwyższy wewnątrz historii został zdegradowany do Serie B. Po razu jednego pozostały mediolański klub spadł do drugiej ligi wewnątrz 1982. Łącznie zestaw rozegrał w środku tych rozgrywkach 76 spotkań, z których 37 wygrał, 30 zremisował także 9 przegrał. |
W 1980 została ujawniona matactwo "czarnego totka" (totonero). Działacze również piłkarze dziewięciu włoskich klubów organizowali nielegalne zakłady piłkarskie plus manipulowali wynikami meczów rozgrywanych wewnątrz lidze włoskiej. Za wkład wewnątrz tym procederze został m.in. dożywotnio zdyskwalifikowany prezydent Milanu Felice Colombo. Czasową karą dyskwalifikacji zostali ukarani trzej piłkarze mediolańskiego klubu: Enrico Albertosi, Giorgio Morini dodatkowo Stefano Chiodi.
Włoski trybunał sportowy zdegradował zespoły Milanu oraz Lazio do Serie B również przyznał ujemne punkty kilku innym zespołom. Sezon 1980/81 Milan po kiedyś najwyższy spędził do wnętrza drugiej lidze. Mediolańczycy wygrali te rozgrywki także awansowali do Serie A. W kolejnym sezonie ligi włoskiej Milan, targany konfliktami również nieporozumieniami, walczył o utrzymanie. Ostatecznie klub nie zdołał zarezerwować przyzwoicie bezpiecznego miejsca do wnętrza tabeli, po dramatycznej końcówce sezonu również zajęciu 14. miejsca w środku gronie 16 zespołów po razu jednego inny znalazł się w środku Serie B.
W tym samym sezonie Milan wystartował w środku turnieju o Puchar Mitropa, do wnętrza którym startowali zwycięzcy drugich lig z Włoch, Czechosłowacji, Jugosławii oraz Węgier. Ostatecznie zmagania zakończył się zwycięstwem włoskiego zespołu[7].
W sezonie 1982/83 Milan po razu jednego inny wygrał rozgrywki drugiej ligi. Od tego czasu nieustająco zabawa do wnętrza Serie A. Po awansie Milan próbował rekonstruować swoją pozycję, zajmując w środku trzech kolejnych sezonach miejsca do wnętrza środku ligowej tabeli (kolejno ósme, piąte dodatkowo siódme).
Będący w środku kłopotach finansowych klub został uważny na początku 1986 wskroś Silvia Berlusconiego, włoskiego magnata medialnego. Sezon 1986/87 Milan zakończył na piątym miejscu w środku tabeli po zwycięstwie 1:0 w środku barażowym meczu o promocja do Pucharu UEFA z Sampdorią, zaś Pietro Paolo Virdis został kolejnym królem strzelców ligi wśród rossonerich.
Latem 1987 Berlusconi zatrudnił wewnątrz zespole trójkę Holendrów: Marco van Bastena, Franka Rijkaarda również Ruuda Gullita. W czerwcu Milan wygrał zorganizowane na wskroś nowego prezesa nieoficjalne mistrzostwa świata – Mundialito. W trzeciej przedtem edycji zawodów klub pokonał zespoły Porto, Paris SG również Barcelony plus zremisował z Interem, wygrywając zmagania bez straty gola. Bardzo włość zabawa Gullita zarówno wewnątrz Milanie, jako plus wewnątrz reprezentacji Holandii zaowocowała przyznaniem mu przy skrajność roku Złotej Piłki.
Rok później, latem 1988, Milan przy wodzą Arrigo Sacchiego odzyskał tytuł mistrzowski, wygrywając na wyjeździe w środku decydującym meczu na para kolejki zanim końcem rozgrywek z broniącym tytułu SSC Napoli (z Diego Maradoną do wnętrza składzie) 3:2. Rok 1988 po razu jednego pozostały z w przybliżeniu zakończył się zwycięstwem gracza mediolańskiego zespołu do wnętrza plebiscycie France Football. Tym łącznie Złotą Piłkę otrzymał van Basten.
Wiosną sezonu 1988/89 Milan awansował do finału Pucharu Europy, wygrywając m.in. do wnętrza półfinale z Realem Madryt 5:0. 24 maja 1989 Mediolańczycy wygrali na Camp Nou do wnętrza Barcelonie z rumuńską Steauą Bukareszt 4:0. Triumf Milanu obserwowało na katalońskim stadionie 90 tysięcy kibiców tego zespołu. Do zwycięstwa wewnątrz Europie rossoneri dołożyli rozgrywany po kiedyś najważniejszy Superpuchar Włoch (za dwanaście miesięcy 1988). Natomiast po kiedyś dalszy z w przybliżeniu Złotą Piłkę zdobył van Basten. Także po razu jednego pozostały całe podium tego plebiscytu zajęli piłkarze Milanu – co jest ewenementem wewnątrz historii tej nagrody.
Rok 1990 zakończył się całkowitym sukcesem Milan na szczeblu międzynarodowym. Klub obronił zdobyty rok kalendarzowy wprzódy Puchar Europy (1:0 z Benficą w środku finale), po razu jednego wiodący prym triumfował do wnętrza meczach o Superpuchar Europy (1:1 dodatkowo 1:0 z Barceloną) także inny razu jednego do wnętrza historii zdobył Puchar Interkontynentalny (1:0 z kolumbijskim Nacional Medellin). Do pełni szczęścia rossonerim zabrakło obrony mistrzowskiego tytułu. Zadecydowała przedostatnia kolejka. Milan przegrał w środku niej wyjazdowy rozgrywka z Weroną 1:2, w trakcie którego czerwone kartki ujrzeli trener dodatkowo trzech graczy mediolańskiego zespołu. Marco van Basten zdobył własny najważniejszy tytuł króla strzelców ligi włoskiej.
Triumf do wnętrza Pucharze Europy po kiedyś stopniowy dał Milanowi system prawny gry o dodatkowe trofea. Klub po razu jednego pozostały z coś koło tego zdobył Superpuchar Europy (1:1 również 2:0 z Sampdorią) dodatkowo Puchar Interkontynentalny (3:0 z paragwajską Olimpią Asunción). W sezonie 1990/91 Milan od nowa zajął drugie obszar w środku Serie A. Natomiast wewnątrz europejskich pucharach zestaw odpadł do wnętrza ćwierćfinale z Olympique Marsylia, po opuszczeniu boiska wewnątrz trakcie awarii oświetlenia wewnątrz końcówce wyjazdowego rewanżu. Mediolański klub został zbytnio to ukarany wykluczeniem z kolejnej edycji europejskich pucharów.
Następne lata to supremacja Milanu w środku Serie A. W latach 1992-1994 Milan trzy manto z z grubsza wygrywał ligę włoską. W sezonie 1991/92 po kiedyś dalszy królem strzelców został Marco van Basten. Został też pierwszym graczem w środku historii klubu, który trzykrotnie został uhonorowany Złotą Piłką. W sezonie 1992/93 Mediolańczycy przegrali finałowe zebranie Pucharu Europy (po razu jednego najwyższy rozgrywane przy nazwą "Liga Mistrzów") z Olympique Marsylia (0:1).
| Gli Invincibili W latach 1991-1993 Milan do wnętrza 58 kolejnych spotkaniach odniósł 32 zwycięstwa dodatkowo uzyskał 26 remisów zyskując imię "Niezwyciężonych". |
Rok z kolei ekipa odbiła sobie to niepowodzenie, zdobywając piąty Puchar Europy, wygrywając w środku finale na Stadionie Olimpijskim w środku Atenach z Barceloną 4:0. W tych samych latach Milan trzykrotnie wygrywał też mecze o Superpuchar Włoch. W międzyczasie klub ustanowił też rekord Italii wobec względem kolejnych meczów w środku Serie A bez porażki – 58.
Do bogatej kolekcji trofeów mediolański klub dołożył w środku początkach 1995 kolejny, wygrywając Superpuchar Europy po zwycięstwie w środku dwumeczu z londyńskim Arsenalem (0:0 oraz 2:0). W tym samym roku tytuł najlepszego piłkarza europejskich klubów, zaś tym samym Złotą Piłkę, otrzymał liberyjski napastnik Milanu George Weah. Pasmo sukcesów włoskiego zespołu zakończyło się w środku roku 1996 zdobyciem 15. tytułu mistrzowskiego. Rok uprzednio klub przegrał sukcesywny kres Ligi Mistrzów (0:1 z Ajaxem).